#154 low-impact and gentle
Allow me to reintroduce myself
Deze week heb ik in de podcast ‘drie boeken’ mijn oudste gast ooit: 95 jaar en dol op lezen. Ze woont in een appartement vol boeken in Antwerpen en kan niet zwijgen over wat ze gelezen heeft. En het strafste: ze is kunstenares, doorgebroken toen ze 92 was.
Hieronder vind je:
⭕️ een strip voor moederdag
⭕️ de babysitter van Jotie T’Hooft
⭕️ het filmfeest van het jaar is begonnen
Dankjewel voor de verjaardagswensen bij mijn vorige nieuwsbrief.
Welkom bij drie dingen.
overgetypt (uit een andere nieuwsbrief)
Striptekenaar Grant Snider maakte dit pareltje voor moederdag:
ding 1: podcast
drie boeken #344: Inès van den Kieboom
Inès van den Kieboom is mijn oudste gast in de podcast tot nu toe: 95 jaar. Ze werd geboren in 1930 in Oostende. Ze schildert al sinds de jaren zestig, maar brak pas op 92-jarige leeftijd door met een solotentoonstelling bij Tim Van Laere Gallery in Antwerpen. Ondermeer tennisster Venus Williams kocht verschillende schilderijen van haar. Ze woont in een assistentieflat in Antwerpen. Het appartement staat bomvol boeken en schilderijen. De boeken in oude boekenkasten en op stapels overal, de schilderijen met tientallen tegen elkaar.
Inès vertelt hoe graag ze leest, hoe teleurstellend haar eerste tentoonstelling was. Ze vertelt wat zij en haar ouders moesten doen tijdens de tweede wereldoorlog, die ze bewust meemaakte. Het gaat over Arno, van wie ze de tante was, en over galerie-uitbater Tim Van Laere. En we vinden een zeer merkwaardig briefje in haar boek van Louis Paul Boon.
ding 2: inspiratie (andere podcast)
low-impact and gentle
Ik heb een uitspraak gelezen die ik als slogan voor de podcast ‘drie boeken’ wil gebruiken.
Kijk, als je over je programma of podcast spreekt, dan moet je in de mediawereld van vandaag - om mensen aan te zetten eens te luisteren - de grootsheid, de pracht, de enorme impact benadrukken. En daar heb ik nu toevallig totaal geen zin in, van in het begin al niet. Als ik ergens over ‘drie boeken’ zeg: de meest-beluisterde boekenpodcast van Vlaanderen, dan krimp ik al bijna in elkaar van gênantigheid (ook al is het waar). En nu heb ik een uitspraak gevonden die klopt.
Ze komt van Michael Silverblatt, een Amerikaanse radiohost die in zijn radioprogramma Bookworm schrijvers interviewde. Hij stierf eerder dit jaar. Luisteraar Bianca stuurde mij een link naar dit fascinerende artikel over hem, in de Los Angeles Times van 20 april 1997. Waarin ook deze zinnen staan (die hij trouwens zei tegen Nobelprijswinnaar Orhan Pamuk):
“The show is low-impact and gentle. I treat the show as if the listeners are readers, you see, so we can be as elusive and wide-ranging as you like.”
Hoe mooi is dat. Ik ga het inkaderen en ophangen in de glanzende inkomhal van het ‘drie boeken’-kantoorpand.* Low-impact and gentle. Danku Michael. Danku Bianca.
Filmpje
Dichter Jotie T’Hooft zou zaterdag 70 geworden zijn. Ik had hem nog nooit aan het woord gehoord. Hier is een tv-interview met hem uit 1977.
PS 1: In aflevering 343 van ‘drie boeken’ vertelt Winter De Cock over het verjaardagsproject Joootie.
PS 2: Zot literair weetje: deze oud-minister heeft ooit nog gebabysit op Jotie T’Hooft.
ding 3: film
het filmfestival van Cannes
Het is weer begonnen. Het filmfestival van Cannes is een festival waarvan ik gelukkig word, meer dan de Oscars. Cannes heeft de glamour en de sterren die ik wel leuk vind, maar dan in combinatie met de écht goede films. Mijn top 2 van favoriete films aller tijden zijn Cannes-winnaars: La Vie d’Adèle van Abdellatif Kechiche (winnaar in 2013) en Dancer in the dark van Lars von Trier (winnaar in 2000).
Deze week gaat in Cannes ondermeer de nieuwe film Coward van de Belgische regisseur Lukas Dhont in wereldpremière. Ook de film Garance is er te zien, met Adèle Exarchopoulos in de hoofdrol. En nieuwe films van ondermeer Pedro Almodóvar en László Nemes.
Je kan het hele gebeuren (behalve de films zelf) live volgen op Youtube, mét de aankomst van de sterren op de rode loper en de hele rimram. Zaterdagavond 23 mei maakt de jury bekend wie de Gouden Palm wint.
hoe is het nog met? (gasten van de podcast)
🟥 Muzikant, schrijver, kunstenaar en ex-Katastroof Steven Boers (aflevering 67) heeft een one-man show gemaakt. Hij vertelt er op zijn eigen wijze de Trojaanse Oorlog na, inclusief nieuwe liedjes. Hier voor boekingen en tickets.
🟥 Dichter Ingmar Heytze (aflevering 223) publiceert in september: Hoe schrijf ik een gedicht? Met inzichten uit zijn cursussen en workshops die hij al jaren geeft. Dit is een instagramfoto van zijn typoscript.
🟥 Schrijfster Bibi Dumon Tak (aflevering 327) brengt een deeltje uit in de reeks ‘een wandeling’ van uitgeverij Van Oorschot. In Zomer op de gifbelt schrijft ze over het Volgermeer in Amsterdam-Noord. Verschijnt begin juli.
wat ik nu aan het lezen ben
⭕️ Jeroen Brouwers: De zondvloed
⭕️ Olivier Schrauwen: Zondag
⭕️ George Orwell: Dierenboerderij (aan het voorlezen voor Bo)
Nog één ding
Projectie
Het zal wel donker zijn, als je er niet meer bent. Misschien zo stil en donker als het ademloos moment waarop het zaallicht dimt voordat de film begint, dat ogenblik. de hele eeuwigheid. Misschien. Maar als je droomt dat je een vlinder bent, kun je evengoed een vlinder zijn die droomde dat hij mens was. Je mag dit nooit vergeten. Op een dag kust een van ons de ogen van de ander dicht en moet dan weten: dit is louter pauze totdat alles weer opnieuw begint. Jij en ik – geen stof, maar licht.
Ingmar Heytze
volgende week in ‘drie dingen’
🔴 mijn gast in de podcast ‘drie boeken’: een Miss Belgian Beauty
Like deze nieuwsbrief, en mail hem nu door naar twee vriendinnen/vrienden. Zo help je keihard de boekenliefde verspreiden. Merci!
*mopje! De podcast ‘drie boeken’ heeft helemaal geen kantoorpand. En zeker niet met een glanzende inkomhal.
Die uitspraak van Michael Silverblatt is inderdaad een perfecte definitie van Drie Boeken. Gentle en slow impact, maar ook het tweede stukje dat jij luisteraars als lezers behandelt is exact wat je met die boekenpodcast doet en wat het succes en de waardering verklaart. Als er iemand het recht heeft om die zinnen te claimen voor de Lage Landen dan ben jij het Wim.
Zalig weer zoveel nieuws! Terwijl ik wacht ,op mijn zoon en liefje uit Curaçao die hier deze middag toekomen ,zal ik luisteren naar Ines.10 maanden geleden dat ik hen nog zag en na 5 jaar verhuizen ze naar Brussel ...het boek '3 boeken' zal ook mee terugkomen.Toch leuk....